افزايش تجاوز هاي جنسي ،انحطاط جامعه و ضعف حكومت !
عبدالشکوراخلاقی
چندي است كه بخش اعظم اخبار حوادث كشور را يكي از شنيع ترين و غير انساني ترين مسايل ، يعني تجاوز جنسي دربر گرفته است. در جامعه بحران زده و پس از جنگ به دليل فروپاشي ارزشها و سنت ها كه تعيين كننده و كنترل كننده رفتار هاي جمعي و فردي محسوب مي شوند و نيز به دليل گسيختن شيرازه و ساختار جامعه و نظام سياسي كه مناسبات و روابط افراد جامعه را با يكديگر و با زمامداران تنظيم مي نمايد دچار آفت هاي گوناگون و گسترده مي گردد. يكي از ويژگي هاي عمده جوامع عقب مانده ، در حال گذار و پس از بحران را بروز رفتار هاي نابهنجار و مغاير با ارزشها و اخلاق قابل قبول جامعه مي باشد.
اما اين موضوع هرگز به مفهوم قبولي و تسليم شدن در برابر چنان نابهنجاري ها و كنش هاي غير اخلاقي و مغاير با ارزشهاي اجتماعي نيست ، بلكه مفهوم و تلقي واقعي از آن اينست كه متوليان امور بايد هوشمندانه و خردمندانه در پيش گيري و وقوع چنين حوادث نامطلوب تلاش ورزند. روشهاي پيشگيرانه و يا مقابله با آن نيز بر اساس معيار هاي ارزشي و هنجار هاي پذيرفته جامعه صورت خواهد گرفت. از سوي ديگر مجموع آموزه هاي اديان ، دانشمندان علوم اجتماعي و روانشناسي شيوع عمل غير اخلاقي " تجاوزجنسي " را بوضوح نشانه انحطاط و سقوط جامعه دانسته و تهديد جدي براي بقاء جامعه بر شمرده اند. چنانچه بنا به روايت هاي تاريخي بعضي از تمدن هاي كهن و حتي اديان و مذاهب در گذشته به دليل مبتلا شدن پيروان آنان به چنين عمل هاي مغاير با كرامت انساني ، دچار انحطاط گرديده و سقوط نموده اند ، بگونه اي كه نامي از آنان جز به بدنامي و نكوهش در تاريخ باقي نمانده است. به همين دليل بخش مهم از آموزه هاي ديني اديان و مذاهب جهان در طول تاريخ رعايت نكات و موازين اخلاقي در جامعه و خانواده بوده است. ولي متاسفانه در دنياي امروز روحيه افسونگرانه بازار سرمايه داري چنان روح و روان انسان ها را تغيير داده و آنان را به مسايل روزمره و موفقيت هاي سطحي سرگرم و مشغول ساخته است كه نظام اخلاقي در جامعه كاملا رنگ باخته است.
بر اساس نظريات علمي و تجارب تاريخي دو عامل اساسي در سقوط اخلاقي جامعه و انحطاط آنان نقش دارد : يكي برخورداري بيش از حد و فرو رفتن در عيش و عشرت و غافل ماندن از شناخت خويش و فلسفه انساني ، ديگر فقر و محروميت ، كه فرد براي زنده ماندن در جامعه بحران زده يا نظام استثمارگرانه سرمايه داري مجبور است كه انسان بودن خود را فراموش نموده و خويشتن را عرضه بازار سرمايه و سود بنمايد.
در هردو صورت فرجام سقوط ارزشهاي اخلاقي موجب انحطاط جامعه خواهد گرديد. اين سقوط جمعي يك پديده فراگير واستثناء ناپذير خواهد بود. يعني اينگونه نيست كه فقط عاملين و گرفتارشدگان به چنان آفت هاي محكوم به سقوط و انحطاط گردند ، بلكه به دليل بي توجهي وغفلت عمومي وخصوصا بي مسئوليتي متوليان امور همه از دايره رشد و تكامل باز خواهند ماند.
انحطاطي كه اكنون دامنگير جامعه ما گرديده است نتيجه واضح و آشكار سقوط معيارها و ارزشهاي ديني و انساني مي باشد . جامعه ما اكنون كمتر به زيست جمعي انساني شبيه است .بلكه در آيينه آن مي توان رفتار هاي منزجركننده ، غير ارادي و غريزي ، خشونت آميز و اجبارانه را مشاهده كرد كه جز با معيار هاي رفتار جهان حيواني نمي توان آن را ارزيابي و مقايسه نمود. در شرايط كنوني كمتر فردي در جامعه ما دغدغه دين باوري و انسان ماندن را دارد. اكثريت در پي اين هستند كه بيشتر داشته باشند ، براي جلب نظر ديگران خود را چگونه و در كجا عرضه نمايند. به مفهوم بي پرده پديده " فاحشه گري " در جامعه ما به يك اپيدمي تبديل شده است. فاحشه گري سياسي ، اقتصادي ، فرهنگي ، اجتماعي و... قباحت اين فاحشه گري آن چنان از بين رفته است كه وجدان هيچ انساني وهيچ مقامي را تكان نمي دهد ، و هركس از اين بيماري در امان مانده و بدان دچار نشده است به ديده غير معمول به آن مي نگرند. عكس العمل هاي صورت گرفته در برابر اين وضعيت متاسفانه خود به شكل و توسل به فاحشه گري سياسي در آمده است زيرا كه انگيزه صادقانه و جدي براي نجات جامعه و سالم نگهداشتن نسل امروز كشور وجود ندارد.
در ريشه يابي به علل اساسي اين رفتار غير اخلاقي و به دور از كرامت انساني مي توان به زمينه ها و عوامل متعددي برخورد. در اينجا بصورت بسيار خلاصه به آنها اشاره مي گردد: چندين سال بحران و جنگ گسترده و خونين كه تمامي زيربناهاي مادي و معنوي جامعه را در هم كوبيد يكي از عوامل و زمينه هاي مهمي مي باشد كه بصورت مستقيم وغير مستقيم در ترويج و فروكاستن از قباحت اين عمل زشت موثر واقع شود. اين موضوع در هنگام درگيريهاي داخلي هنگامي اوج گرفت كه گروههاي رقيب به قصد انتقام و كينه جويي حتي از تجاوز به ناموس و عفت يكديگر نيز دريغ نورزيده اند كه متاسفانه داستان ها ونقل قول هاي شاهدين اين وقايع بسيار زياد مي باشند.
فقر وبيكاري ، بي سوادي واعتياد عامل ديگري در گسترش و افزايش رفتار هاي منحرفانه غيراخلاقي دخالت داشته است . فقر وبيكاري اعضاي برخي اعضاي خانواده را مجبور مي نمايد كه تن به كارها و خواسته هاي غير اخلاقي و دور از شأن انساني بدهند ، در مقابل عده اي زورمند و سرمايه دار براي خوش گذراني وعياشي خود از دست يازيدن به چنين اعمال زشت وقبيح نيز دريغ نمي ورزند. اين وضعيت متاسفانه روزبروز در كشور گسترش مي يابد.
عدم حاكميت قانون و ضعف حكومت بخشي ديگر از عامل و زمينه گسترش چنين رفتار هاي ناروا وقبيح مي باشد. جنايتكاران بارها ديده اند كه هيچ مقام قضايي و عدلي ، هيچ دستگاه امنيتي وانتظامي ، هيچ اداره حكومتي در پي مقابله جدي و ايجاد مانع و يا اعمال قانون ومحكوميت بر مجرمين نمي باشد ، چه بسا كه بعضي از حكومتيان در رده هاي بالا يا پايين در چنين مسايلي شريك باشند و با اخذ رشوه مجرم را ازچنگ قانون فراري دهند چنانچه تيمور جنايت كار را از زندان پلچرخي با طرح و پلان برخي عاملين حكومتي فراري دادند و امروز در مصئونيت بسر مي برد ، اين مجموعه عوامل و زمينه ها نيز سبب مي گردد كه عناصر متجاوز وجنايتكار روحيه گرفته و به اعمال نارواي خود دامن بزنند. هر چند رئيس جمهور در روز هاي اخير احساسات انسان از خود نشان و خواهان پيگيري يكي يا دو مورد از اين قضايا گرديد ؛ درستي اين امر بجاي خود مورد قبول است ؛ ولي بايد گفت كه قضاياي اجتماعي و سياسي فقط با صدور يك فرمان و دستور و يا نشان دادن احساسات زود تر و چه بسا كه از اغراض سياسي نيز خالي نباشد چنين مشكلاتي را حل نمي سازد. حكومت بايد در پي مقابله جدي با اين امر درآيد. عوامل مختلف و زمينه متعددي را در اين راستا به كار اندازد. كافي است كه حداقل براي يك ماه وزراي بي كفايت از پرداختن به موضوعات فرعي ، شخصي و قوم گرايانه در كابينه چشم بپوشند و موضوعات اصلي جامعه از جمله مسئله تجاوز جنسي در جامعه را بصورت جدي مورد بحث قرار داده و براي آن يك راهكار درست تنظيم نمايند در آن صورت خواهند ديد كه مقابله با معضلات كشور چگونه خواهد بود ؟
بخش ديگري از اين مسئله بر مي گردد به ضعف فرهنگ عمومي جامعه و ناآگاهي مردم و عدم انجام مسئوليت اشخاص و نهادهاي آگاهي دهنده جامعه . زيرا برخي از اين وقايع تاثر آور در اثر غفلت و بي خبري خانواده ها و افرادي كه مورد تجاوز واقع شده اند روي داده است. چنانچه تلاش بكار برده شود تا آگاهي عمومي جامعه بوسيله نهادهاي آگاهي دهنده جامعه عبارتند : نهادهاي مذهبي وديني ، مكاتب ، موسسات ونهادهاي فرهنگي و آموزشي ، رسانه هاي صوتي ، تصويري و چاپي و... افزايش يابد در واقع مي توان گفت كه بخشي از دريچه هاي اطمينان براي افراد بوجود خواهد آمد و جنايتكاران بسادگي نخواهند توانست كه بخواسته هاي نامشروع خويش دست يابند.
نهايت اينكه وضعيت جاري جامعه حاكي از آنست كه ما دچار يك انحطاط اخلاقي گرديده ايم كه يكي از شنيع ترين وقبيح ترين و رسواترين نشانه هاي همين شيوع تجاوزات جنسي در سطوح مختلف : ادارات ، موسسات ، مدارس ، دانشگاهها ، خانواده ها ، بازار ، كارگاهها و.... گسترش يافته است . اگر در مقابله و پيش گيري از اين آفت و بيماري چاره اي جدي از سوي جامعه و حكومت سنجيده نشود دور نخواهد بود كه افغانستان در كام مصيبت هاي بزرگ فرو خواهد غلتيد .
ارسال شده در مورخه : چهارشنبه، 16 اسد (مرداد)، 1387 توسط akhlaqi |
